Wetenschappelijk onderzoek

In de Verenigde Staten is door Scott Taylor M.A., als ecopsycholoog verbonden aan de Sonoma State University, uitgebreid onderzoek gedaan naar het bestaan van het Wilderness-Effect.
Hij inventariseerde eerdere literatuur, beschreef zijn eigen ervaringen, en deed een verkennend onderzoek bij 11 co-researchers die allen ervaring hadden met meerdaagse tochten in de wildernis, waarbij hij zich vooral richtte op:
-Afstemmen en openstaan voor de wildernis.
-Een zijn met de natuur.
-Innerlijk en uiterlijk zelfbewustzijn.
-Perspectief, perceptie en veranderingen van het bewust zijn.
De conclusie was uiteraard dat het Wildernis-Effect bestaat, maar dat was voor mij geen nieuws. Het is tenslotte onmogelijk om de band van de mens met de natuur te ontkennen. Als levend organisme zijn we afhankelijk van zuurstof, eten, water en zonlicht. Jammer dat voor veel mensen die band iets te ver is opgerekt en de zuurstof via airconditioning wordt aangeboden, het eten voorgekookt uit de magnetron komt, water verpakt wordt in plastic flessen en de zon vooral door de autoruit wordt bekeken.

Van recenter datum is het onderzoek van Atchley, Strayer & Atchley van de Universiteit van Kansas en de Universiteit van Utah, dat werd gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift PLOSONE.

De onderzoekers stuurden 56 proefpersonen op een 4 tot 6-daagse tocht in de natuur. Belangrijk daarbij was de ze geen toegang hadden tot smartphones, iPads of andere elektronische communicatiemiddelen. Op het einde van de tocht bepaalden de onderzoekers het creatief denkvermogen van de deelnemers. Na de trektocht scoorden de backpackers tot anderhalf keer beter dan een groep die de test aflegde zonder eerst de natuur in te zijn getrokken.

Vandaag de dag blijkt het moeilijk om ons hoofd nog stil te krijgen. Telefoons, tv, radio, toeterende wagens kapen onze aandacht voortdurend. Ook door multitasking en het toegenomen gebruik van moderne communicatietechnologie krijgt ons brein het moeilijk om terug te schakelen naar de standaard modus, zo stellen de wetenschappers. Volgens de onderzoekers is dat het gevolg van de positieve emotionele invloed en de rust die we krijgen van een natuurlijke omgeving. Door het ontbreken van stresserende stimuli wordt de prefrontale cortex opnieuw opgeladen. Natuur brengt rust in het hoofd.

Kortom... breek er eens uit met het Wilderness-Effect om je prefrontale cortex op te laden!

Het onderzoek van Scott Taylor is helaas niet meer online. Een Nederlandstalige samenvatting van het meer recente onderzoek van Atchley en Strayer is hier te vinden.

Login

© 2009 Tekst: Frank van ZwolFotografie: Jolanda LinschootenDisclaimer

© 2009 Tekst: Frank van Zwol Fotografie: Jolanda Linschooten Disclaimer